นัวเนียก็ได้อยู่กินกับบอยสองเดือน เพราะบอยต้องไปเรียนที่ ม. ทางเหนือ
นัวเนียเศร้าที่ต้องอยู่ห่างจากบอย แต่ห่างกันก็ไม่ได้หมายความว่าพวกเขาเลิกกัน เธอจึงไม่ได้คิดอะไรมาก ยังไงซะก็ติดต่อกันอยู่ประจำ แล้วอย่างน้อยพวกเขาก็เจอกันอยู่ อย่างน้อยเดือนละครั้ง ที่บอยจะมาหานัวเนีย

เป็นอยู่แบบนี้ไม่นาน สามเดือนเท่านั้นเอง
นัวเนียเองก็กลับไปเที่ยวเหมือนเคย และมีอยู่คืนหนึ่ง เธอไปเธคเหมือนที่เธอเคยไปตามปกติของเธอกับเพื่อนๆของเธอ
แต่พอ ดื่ม ๆ ดิ้น ๆ ได้ซักนัวเนียรู้สึกว่ามีคนมอง เธออยู่ แต่นัวเนียก็ไม่ได้สนใจอะไรนักหนา ดื่มไปดิ้นไป ซักพัก นัวเนียเลยไปเข้าห้องน้ำ พอนัวเนียเดินออกมา เดินมา เดินมา ๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆ แล้วก็เดินมาๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆ ไกล้ออกแล้ว จวน และ จวนและ
ทางออกอยู่ไหนหว่าๆ ๆ อุ้ยยยยยยย นัวเนียล้างมือยังหว่าๆ ๆ ไม่ล้างก็ได้ ไกล้ออกและ ไกล้ถึงและ อะนั้นแน่ๆ ๆล้นหรอ? ลุ้นๆ ลุ้นเหมือนกัน ((ห่า หยุดเล่นได้และ)) อา หยุดก็ได้ หยุดเล่นและ หยุดแล้วนะ ไกล้และ ไกล้และ และแล้ว และแล้วววววววววววววววววววววววว ก็ ๆๆ ((หยุดเซ่ฟระ!!!)) เออ หยุดก็ได้วะ
พอนัวเนียเดินออกจากห้องน้ำ ก็มีคนมาจับแขนเธอ คนนั้น คืออออออ คือ คือออออออออออออ คื่อ คื้อ คื๊อ คื๋อ ((แนะ ...!!)) เออ ไม่เล่นและ ก็คือมือผู้ชายคนที่มองเธออยู่ตอนเธอเต้น คว้าเธอไปมุมมืดข้างห้องน้ำแล้วเริ่ม จูบนัวเนีย!!!!!! โหหหหหหห นายช่างกล้า!!!
นัวเนียผลักตัวชายคนนั้นออก แต่ว่า ก็จุมพิษต่อ ((ว๊ากกกกกกก )) ร้องทำไม ?? อิจฉาละเซ่ ๆๆ
แต่ไหงคราวนี้นัวเนียตอบสนองเขาง่ายดายเยี่ยงเน้ ๆ ๆ ? ? แต่ว่าไปแล้ว ผู้ชายคนนี้ก็หน้าตาไม่เลวแหะ .

ว๊ากกกกกกกกกกกกกกกกกกกกก จบตอน
แหมมมมมม มาจบทำไมตอนนี้วะ ((ไม่อยากให้จบตอนก็เขียนต่อเซ่)) ไม่เอา ..ไม่ลุ้น

ป.ล. วันนี้ที่ทำงานโครตยุ่ง โมโหให้พนักงานคนหนึ่ง ว๊ากกกกก อยากจะใช้วิชากังฟูกระโดดเตะหัวให้หลุดจากไหล่ จะได้ไม่เห็นหน้ามันอีก !!! พูดยังกะเคยเรียนกังฟู เคยเว้ย ๆๆ ทำไมจะไม่เคย อะหรอ ?? ? ที่ไหนหรอ ?? . . . .

ป.ล. ที่สองดีก่า ... วันนี้ ทำน้ำพริกกะปิ อยากกินอย่างแรง อิอิ เลิกงาน เลยถือโอกาสทำซะเลย พรุ่งนี้ค่อยไปซื้อผักมาเพิ่ม อิอิ .. กินน้ำพริกกะปิ ทั้งอาทิตย์เลยดีมั้ยเนี้ย ไม่เปลืองดี .. ฮ่าๆ