"กรี๊ดดดดดดดด
พี่เมยยยยยยยย์..
ว้าวว ดูยังไงก็หล่อ ดูมุมไหนก็เท่ห์
เฮ้อ น่ารักตายเลย"
เพลินสะกิดเพื่อนพร้อมทำหน้าตาเหม่อลอย

"ถุ้ย!!! ผู้ชายห่าอะไรชื่อเมย์ ชื่อยังกะผู้หญิง"
เพื่อนตอบและก็อ่านหนังสือของตนต่อไป

"นี่.. ชื่อแก อะ แมน ตายเลย
...ไอ้ตูดดดด!! "
เพลินทำหน้าไม่พอใจ

"ตูนเว้ยตูน
ผู้ชายชื่อตูนมีถมเถไป แต่กูไม่เคยเห็นวะ
ไอ้ผู้ชาย ชื่อเมย์นี้..
... รู้จักไหม .. ตูนอะ ตูน BODY SLAM อะ ฮิ้ววว"

เพลินมองหน้าตูนเพื่อนชายของตน
และพร้อมที่จะฆ่าเพื่อนตนได้ทุกเมื่อ

"เฮ้ย อย่ามองอย่างนั้นดิ ไม่ได้อยากถูกฆ่านะเว้ย......
... แต่ขอบอกว่าอยากเป็นคนที่ถูกรัก
กร๊ากกกกกกกก"
ตูนขำยกใหญ่แต่และแล้วก็ต้องตั้งหน้าตั้งตาอ่านหนังสือต่อ
เพราะเดี๋ยวได้ถูกฆ่าจริงๆ

"ไอ้เพื่อนที่เคารพไม่อยากคบก็ต้องคบ.."
เพลินบ่นพึมพำกับตัวเองก่อนที่จะหันไปอ่านหนังสือต่อ ....

"ตูด.. กลับบ้านเหอะ เย็นแล้ว .. แกไปส่งฉันด้วยนะ
.. กลัวโรคจิตข้างทางจะฉุดคนน่ารักอย่างฉันไปงะ."
เพลินบอกเพื่อนพร้อมเก็บสมุดหนังสือไว้ในห้องสมุด

"เฮ้ย ตูดเติดอะไร ตูนเว้ย.. เรื่องอะไรวะ กลับเองดิ
.. เรื่องอะไร แฟนก็ไม่ใช่ .. แล้วอีกอย่างนะ คนที่แกว่าจะฉุดแกนะ
กูว่าไม่ใช่พวกโรคจิตหรอก แต่ๆๆๆๆๆ...." ตูนทำหน้าเจ้าเล่ห์

เพลินทำหน้างงนิดหน่อย "แต่อะไรไอ้ตูด พูดให้จบนะ..."

"ฮ่า ๆ ๆ .. ไม่ใช่พวกโรคจิต..
...แต่กูว่ามันเป็นพวกสิ้นคิดวะ กร๊ากกกกกกก"
ตูนหัวเราะยกใหญ่โดยไม่ได้ระวังฝ่ามือที่ตามมาเล๊ยย
เลยโดนฝ่ามือเข้าที่แขนแบบจัง ๆ
"โอ้ย !!! แต่.. โอ๋ว ๆ ๆ .. อย่างอนเลยนะ
หน้าตายิ่งอุบาทว์อยู่ งอนแล้วยิ่งดูไม่ได้เลยวะ ฮ่า ๆ " ตูนไม่ยอมเลิก

เอี๊ยดดดดดดดดดดดดด!!!!! "เฮ้ยระวัง"
ตูนพูดพร้อมกระชากเพื่อน จนทำให้เพลินล้มลงไปกะพื้น

"โอ้ยยยยยย เจ็บ... ไมต้องดึงแรงขนาดนั้นด้วย ฮือออออ ฮือ"
เพลินค้อนเพื่อนนิดหน่อย